Wydawać się może, że chętnych do tego badania będzie więcej niż miejsc. Niemieckie Centrum Lotnictwa i Kosmonautyki we współpracy z NASA szuka chętnych, którym zapłaci za leżenie w łóżku. Nie będzie to jednak takie proste, jak się wydaje.
18 tysięcy euro za leżenie w łóżku
Badacze zachęcają – zostań ziemskim astronautą. Wyniki badania mają pomóc przyszłym misjom kosmicznym. Niemieckie Centrum Lotnictwa i Kosmonautyki ogłosiło poszukiwania chętnych do leżenia w łóżku. To badania we współpracy z NASA. Założenie jest takie, że ochotnicy będą przebywać w pozycji leżącej przez 60 dni. Nie będzie to jednak zwykła pozycja leżąca, bowiem łóżko będzie dodatkowo odchylone o 6 stopni do tyłu, czyli głowa osoby badanej będzie ułożona nieznacznie niżej w stosunku do stóp. Pod tym kątem płyny ustrojowe przesuwają się niemalże dokładnie tak, jak u astronautów przebywających w kosmosie.
Bez siły grawitacji więcej płynu przepływa do górnej połowy ciała, a mniej do nóg. Ciśnienie wewnątrzczaszkowe, brak aktywności fizycznej prowadzą do utraty mięśni i kości, poczucie równowagi jest upośledzone, a układ sercowo-naczyniowy się zmienia. A to tylko niektóre z konsekwencji czasu spędzonego w mikrograwitacji, które są również obecne w badaniach spoczynku- wyjaśnia Edwin Mulder, szef badań.
Badanie będzie prowadzone, a jego wyniki opracowywane w taki sposób, by przede wszystkim zaradzić upośledzeniom u astronautów po długotrwałych misjach w kosmosie.
Kto może zostać ziemskim astronautą
Niemieckie Centrum Lotnictwa i Kosmonautyki badanie rozpoczyna we wrześniu 2024 roku, druga seria zaplanowana jest na kwiecień 2025 roku. Ze wszystkich ochotników wybranych zostanie 12 osób, które w ośrodku badawczym w Kolonii spędzą dokładnie ponad 80 dni.
Ziemskim astronautą, któremu Centrum i NASA zapłacą za leżenie w łóżku, może zostać osoba w wieku od 24 do 55 lat. Wymagany wzrost to 153 cm do 190 cm, a BMI od 18 do 30. Muszą to być osoby zdrowe, niepalące z dobrą znajomością języka niemieckiego.
Uczestnicy otrzymają 18 tysięcy euro po ukończeniu programu. Z 88 dni, które ziemski astronauta spędzi w ośrodku badawczym, 60 będzie spędzanych w łóżku w pozycji head-down. 88 dni pobytu w ośrodku obejmuje także dwa tygodnie rehabilitacji po leżeniu w łóżku.
Proces selekcji obejmuje wiele etapów. Kandydaci zaczynają od wypełnienia kwestionariusza na stronie internetowej dlr-probandensuche.de. Następnie biorą udział w sesji informacyjnej online, ocenie psychologicznej, wywiadzie telefonicznym i wstępnej ocenie medycznej w Kolonii.
Happy International Day of #HumanSpaceflight! 👩🚀🧑🚀 Join the ranks of terrestrial astronauts at DLR’s :envihab.📍🇩🇪 Contribute to #microgravity research for future space missions by participating in the upcoming DLR/@NASA bed rest study. 🛏️ Apply now: https://t.co/5L29x0x8Wh pic.twitter.com/VZOM96sAkz
— DLR – English (@DLR_en) April 12, 2024
Leżenie w łóżku przez 60 dni – jak wygląda badanie?
Uczestnicy zostaną podzieleni na 4 grupy. W przypadku każdej grupy leżenie w łóżku będzie przebiegało inaczej. Jedna grupa będzie wykonywała wszystkie codzienne czynności na specjalnym łóżku-symulatorze, który sprawia wrażenie „pływającego łóżka”. W tej sytuacji chodzi o wytrenowanie poczucia równowagi.
Kolejna grupa będzie prowadzić trening siłowy i wytrzymałościowy, a jeszcze inna będzie otrzymywać impulsy elektryczne stymulujące mięśnie. Ostatnia będzie tylko leżała w łóżku i to wyniki tej grupy będą zestawiane z pozostałymi. Uczestnicy przydzielani są do grupy losowo.
Co istotne, każdy musi codziennie przechodzić badania lekarskie i eksperymenty oraz wykonywać każdą aktywność: korzystanie z toalety, spędzanie wolnego czasu, jedzenie. Badani otrzymują świeżo przygotowane, zbilansowane posiłki, które są mierzone, aby zaspokoić ich indywidualne potrzeby. Uczestnicy nie muszą przebywać sami w pokoju badawczym, mogą zostać przewiezieni do pomieszczenia, w którym wspólnie spędzą czas, np. będą grać w gry planszowe czy oglądać telewizję.
To nie pierwsze tego typu badanie ziemskich astronautów. Ostatnie – podobne – przeprowadzano na grupie kobiet w 2019 roku.
