Zbigniew Szczapiński odszedł w wieku 82 lat, pozostawiając po sobie bogaty dorobek artystyczny i wspomnienia, które na trwałe zapisały się w historii polskiego teatru. Przez niemal trzy dekady związany był z Teatrem Powszechnym w Łodzi, gdzie stworzył około czterdziestu ról i wyreżyserował dwa spektakle. Jego twórczość, profesjonalizm i osobowość sprawiły, że stał się jedną z najważniejszych postaci tej sceny.
Zbigniew Szczapiński – droga artystyczna
Aktor urodził się w 1943 roku. Już jako piętnastolatek rozpoczął swoją przygodę ze sceną w studenckim teatrze „Pstrąg”. W 1966 roku ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Następnie współpracował z wieloma teatrami w Polsce, m.in. w Kaliszu, Lublinie, Koszalinie, Szczecinie, Poznaniu i Toruniu.
Od 1982 roku związał się na stałe z Teatrem Powszechnym w Łodzi, gdzie zadebiutował rolą Gnębona Puczymordy w „Szewcach” Stanisława Ignacego Witkiewicza. Wcześniej pojawił się na tej scenie jako student w spektaklu dyplomowym „Gra interesów” Jacinto Benavente.
Zbigniew Szczapiński w Teatrze Powszechnym
W Teatrze Powszechnym w Łodzi aktor stworzył około czterdziestu ról. Wystąpił m.in. w „Kartotece” w reżyserii Marka Glińskiego, „Poskromieniu złośnicy” Jana Nebeský’ego, „Tangu” Szczepana Szczykno czy „Moralności Pani Dulskiej” Agnieszki Glińskiej.
Wyreżyserował także spektakle „Cuda i dziwy” (1995) oraz „Miałe miasteczka” (2004). Współpracował jako asystent reżysera przy „Portrecie” Sławomira Mrożka i „Zemście” Aleksandra Fredry.
Jego dorobek obejmuje również występy w Teatrze Telewizji, m.in. w „Kleopatrze i Cezarze” czy „Samsonie i Dalili”, oraz role filmowe w „Kingsajz” Juliusza Machulskiego i „Demonach wojny wg Goi” Władysława Pasikowskiego. Był także cenionym lektorem i aktorem dubbingowym.
Nagrody i wyróżnienia
Zbigniew Szczapiński otrzymał wiele nagród, które potwierdzają jego talent i wkład w rozwój polskiego teatru. W 1968 roku zdobył Nagrodę SPATiF na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za rolę Kordiana. W 1974 roku jury OPZTMF w Szczecinie przyznało mu nagrodę za reżyserię spektaklu „Słowo o Jakubie Szeli”.
Za pracę w Teatrze Powszechnym otrzymał Nagrodę Wojewody Łódzkiego (1996), Srebrny Pierścień (1998) oraz Złotą Maskę za rolę Sekretarza w „Oknie na parlament” (1994).
W naszej pamięci pozostanie nie tylko jako aktor i twórca, ale również jako człowiek, który darzył ludzi szacunkiem oraz obdarzał wielkim wsparciem. Bardzo kochał swoje dzieci, o których często opowiadał. Był typem społecznika, lubił pomagać innym. W teatrze był profesjonalistą – zawsze przygotowanym i skupionym na pracy
mówi Ewa Pilawska, dyrektor Teatru Powszechnego w Łodzi
Aktor współdzielił garderobę z Michałem Szewczykiem i Andrzejem Jakubasem, którzy również zapisali się w historii łódzkiej sceny. Wspomnienia o wspólnej pracy i przyjaźni pozostają żywe wśród jego kolegów.
Pogrzeb i pamięć
Pogrzeb Zbigniewa Szczapińskiego odbędzie się 19 listopada o godz. 12.30 na Cmentarzu na Dołach przy ul. Smutnej w Łodzi. Zbigniew Szczapiński pozostanie w pamięci jako artysta, który przez lata kształtował polską scenę teatralną. Jego dorobek i osobowość sprawiły, że stał się nie tylko aktorem, ale również autorytetem i przyjacielem dla wielu osób.
